Skip to content

Ραούλ Καρμάγκο: Η Αντικαπιταλιστική Αριστερά συμμετέχει στις εκλογές για να προετοιμάσει την επόμενη μέρα

20/11/2011

Από τη σημερινή Εποχή

Συνέντευξη με τον Ραούλ Καμάργκο, μέλος της Εθνικής Ηγεσίας της ισπανικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.

Θα μπορούσατε να μας δώσετε μια σύντομη περιγραφή της ταυτότητας της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς;

 

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερά ιδρύθηκε το 2009. Αποτελεί μετεξέλιξη μιας προηγούμενης οργάνωσης του Espacio Alternativo. Είναι παρούσα σε όλη τη χώρα κι έχει έντονη παρουσία στα κινήματα. Το τελευταίο διάστημα αυξάνουμε συνεχώς τα μέλη μας, αφού νέοι και νέες από τα κοινωνικά κινήματα και, κυρίως, το Κίνημα της 15ης Μάη (Ισπανοί Αγανακτισμένοι), επιλέγουν να ενταχθούν στην οργάνωσή μας. Για τις βουλευτικές εκλογές της 20ης Νοεμβρίου διεξάγουμε μια εκστρατεία τελείως διαφορετικής από όλων των άλλων κομμάτων της Αριστεράς: κάνουμε καταλήψεις σε τράπεζες  και στα κεντρικά γραφεία των κομμάτων της Δεξιάς, αφισοκολλούμε τα σπίτια των προέδρων των αυτόνομων περιοχών που καταστρέφουν με τις πολιτικές τους τα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης, όπως επίσης οργανώσαμε και την παρέμβαση μέσα στο Χρηματιστήριο της Βαρκελώνης ενάντια στη δικτατορία των αγορών και σε ένδειξη αλληλεγγύης στο λαό της Ελλάδας. Βεβαίως γνωρίζουμε ότι δεν είναι δυνατόν σε αυτές τις εκλογές να εκλέξουμε κάποιον βουλευτή, αλλά πιστεύουμε ότι θα αυξήσουμε τις ψήφους που πήραμε στις ευρωεκλογές το 2009.

Από τη στιγμή που δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσετε εκπροσώπηση στο κοινοβούλιο, ποιο είναι το νόημα της συμμετοχής σας στις εκλογές;. Γιατί δεν περιορίζεστε στην παρέμβασή σας στα κινήματα, όπου, κατά γενική ομολογία, τα πάτε πολύ καλά;

 

Για μας οι εκλογές είναι μια καλή ευκαιρία για να γίνουμε πιο γνωστοί στο ευρύ κοινό, να παρουσιάσουμε το σοσιαλιστικό αντικαπιταλιστικό μας πρόγραμμα σε πιο πολύ κόσμο, να επικοινωνήσουμε με τους εργαζόμενους που αναζητούν εναλλακτικές λύσεις, και οι οποίοι είναι πολύ περισσότεροι απ’ ό,τι συνήθως, μιας και τα παραδοσιακά κόμματα αποσυντίθενται.  Ο κόσμος ψάχνει νέα κόμματα και καινούργιες εναλλακτικές λύσεις, ιδιαίτερα μετά το Κίνημα της 15ης Μάη. Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση το 70% απάντησε ότι δεν εμπιστεύεται κανένα πολιτικό κόμμα. Πιστεύουμε ότι μέσω της εκλογικής καμπάνιας θα αυξήσουμε τη δύναμή μας, τόσο σε ό,τι αφορά τον αριθμό των μελών μας, όσο και σε ό,τι αφορά την πολιτική επιρροή μας μέσα στην  Αριστερά.

Είναι προφανές ότι την Κυριακή οι Σοσιαλιστές θα υποστούν μια συντριπτική ήττα. Ωστόσο, οι ψηφοφόροι θα προτιμήσουν είτε το δεξιό Λαϊκό Κόμμα είτε την αποχή. Πώς εξηγείτε το ότι ενώ ο κόσμος εμφανίζεται δυσαρεστημένος με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές αντιμετώπισης της κρίσης, εντούτοις, τελικά ψηφίζει ένα ακόμα πιο νεοφιλελεύθερο κόμμα απ’ ό,τι το Σοσιαλιστικό;

 

Είναι κάπως αντιφατικό, αλλά απόλυτα κατανοητό σε αυτή τη φάση. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μαζική συνείδηση ότι το πρόβλημα είναι ο νεοφιλελευθερισμός και ο καπιταλισμός. Κατά συνέπεια, εκατομμύρια άνθρωποι  θα ψηφίσουν το Λαϊκό Κόμμα γιατί πιστεύουν ότι η εκλογή του θα αποτελέσει μια αλλαγή, καθώς και ότι η μια νέα κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά το πρόβλημα της ανεργίας. Βεβαίως αυτό δεν είναι αλήθεια. Εμείς πιστεύουμε ότι με την παρέμβασή μας στις εκλογές, θα προετοιμάσουμε το έδαφος για την επόμενη μέρα. Οι άνθρωποι που δεν θα μας ψηφίσουν την Κυριακή, αλλά μάς έχουν ακούσει κατά τη διάρκεια της καμπάνιας, και θα μας δουν στη συνέχεια να επιμένουμε στο ίδιο πρόγραμμα μέσα στα κινήματα, θα καταλάβουν πιο εύκολα ότι πραγματικά υπάρχει μια αντικαπιταλιστική εναλλακτική λύση.

Όμως εκτός από το Λαϊκό Κόμμα, υπάρχει και η Ενωμένη Αριστερά. Γιατί επωφελείται εκλογικά τόσο λίγο από την κατάρρευση των Σοσιαλιστών; Επιπλέον, εσείς γιατί αποχωρήσατε από αυτήν την αριστερή συμμαχία στην οποία ανήκατε την εποχή του Espacio Alternativo;

 

Εγκαταλείψαμε την Ενωμένη Αριστερά το 2008 γιατί είχαμε την άποψη ότι πρόκειται για θεσμικό κόμμα και όχι ένα κόμμα αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό. Επιπλέον, στην Ενωμένη Αριστερά δεν υπάρχει πραγματική εσωτερική δημοκρατία γιατί τα πάντα ελέγχονται από το Κομμουνιστικό Κόμμα καθώς και από πολιτικές «οικογένειες»  που συσπειρώνονται γύρω από διάφορα επαγγελματικά στελέχη των οποίων η μόνη έγνοια είναι η εκλογή τους. Οι εσωτερικές διαμάχες στην Ενωμένη Αριστερά δεν είναι για πολιτικές διαφορές, αλλά για το ποιος θα έχει την εσωκομματική εξουσία. Αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους η Ενωμένη Αριστερά δεν αποτελεί αξιόπιστη εναλλακτική λύση στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Η Ενωμένη Αριστερά είναι μέρος του θεσμικού πολιτικού παιχνιδιού. Κάνουν βέβαια κριτική στους Σοσιαλιστές στο κοινοβούλιο και τα media τα τελευταία δύο χρόνια (γιατί στην πρώτη εκλογή του Θαπατέρο τον υποστήριξαν σε αρκετές περιφέρειες). Μην έχοντας όμως οργανωτική εμπλοκή στα κινήματα, δεν μπορούν να κερδίσουν τα εκατομμύρια ψήφους που χάνει το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Θα κερδίσουν 6-7 έδρες, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν μια πραγματική αντικαπιταλιστική εναλλακτική λύση, τουλάχιστον με τη σημερινή ηγεσία τους.

Ας φύγουμε όμως λίγο από τις εκλογές. Πώς διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή το κοινωνικό τοπίο στην  Ισπανία;

 

Μετά τις εκλογές και τη νίκη του Λαϊκού Κόμματος, είναι βέβαιο ότι θα μπει σε εφαρμογή ένα πολύ σκληρό πρόγραμμα λιτότητας. Είναι πιθανό η αντίσταση σε αυτό το πρόγραμμα να είναι πραγματικά σθεναρή, με γενικές απεργίες, διαδηλώσεις κτλ. Πολύ πιο σθεναρή απ’ ό,τι σήμερα, δεδομένου ότι η στάση των συνδικάτων επηρεάζεται από την παραδοσιακή σχέση τους με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Επίσης, είναι εξαιρετικά πιθανό να μπει η Ισπανία στο μηχανισμό βοήθειας της ΕΕ. Κάτι τέτοιο ανοίγει το δρόμο στο απρόβλεπτο.

Και μια τελευταία ερώτηση. Πώς βλέπετε μια ενδεχόμενη επιστροφή της Ισπανίας στην πεσέτα;

 

Στην Ισπανία δεν έχει εκτυλιχτεί κάποια συζήτηση γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα. Μια τέτοια προοπτική δεν είναι άμεση για μας. Οι οικονομολόγοι μας δεν πιστεύουν ότι θα ήταν θετικό να εγκαταλείψουμε το ευρώ αυτή τη στιγμή. Οι επιπτώσεις στο εργατικό εισόδημα θα ήταν καταστροφικές. Μεσοπρόθεσμα θα πρέπει να σκεφτούμε τη ρήξη με το ευρώ και τη δημιουργία ενός άλλου ευρωπαϊκού νομίσματος. Αλλά είναι δύσκολο να σκεφτούμε τώρα μια επιστροφή στην πεσέτα. Η συγκυρία εδώ δεν είναι ανάλογη με αυτήν της Ελλάδας.

 

Τη συνέντευξη πήρε ο Γιάννης Αλμπάνης

 

 

Advertisements

From → Ευρώπη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: